Als het gaat over de biologische klok, wordt vooral vrouwen bedoeld. Hun kinderwens wordt ook vaak uitgespeeld in films, waarbij mannen gillend weglopen van het idee alleen. Maar dat mannen ook de biologische klok voelen tikken, wordt wel eens vergeten.
De 'vrouwelijke' biologische klok kan op twee manieren tikken: biologisch of psychologisch. Vrouwen worden geboren met een eindig aantal eicellen, waarvan maar een beperkt deel ooit zal rijpen. Tegen de 30ste verjaardag is het gros al gerijpt, vanaf 35 is het risico op genetische fouten groter en vanaf de 40ste verjaardag is de kans op conceptie erg klein.
Minder vruchtbare mannen
Minder bekend is dat ook de spermacellen van mannen lijden onder de veroudering. Hoewel het klopt dat mannen elke dag nieuw sperma aanmaken, daalt de vruchtbaarheid ook bij hen vanaf 30. Tegen de 35ste verjaardag stijgt de kans op baby's met Down of schizofrenie en tegen de 45ste verjaardag duurt het al vijf keer zolang voor hij een vrouw zwanger kan maken.
De grote 30
Naast dit 'technische' luik, dat artsen ertoe aanzet om vrouwen aan te moedigen jong moeder te worden, is er ook het emotionele luik. Voor vrouwen is het 'normaal' om van kleinsaf te verlangen naar kinderen.
Die 'klok' begint luider te tikken als de grote 30 nadert, en vriendinnen, buren en collega's zich ook beginnen voort te planten. Maar vrouwen stellen de kinderen steeds langer uit, omdat ze langer studeren, een carrière willen uitbouwen of een stuk van de wereld willen zien voor ze zich settelen.
Babyshuw
Mannen worden dan weer vaak getoond worden als 'babyshuw': ze lopen (letterlijk) weg van het idee, of geven toe aan de wens van hun vrouw omdat ze te veel zaagt of ze worden in de val gelokt door iemand die 'per ongeluk' zwanger geraakt.
Dat mannen ook zo'n klok kunnen hebben, wordt niet vaak in de verf gezet. Een sociaal taboe, omdat het niet past in de heersende clichés over mannen en vrouwen of omdat deze mannen echt maar een minderheid zijn?
Emotionele reactie
Nochtans bleek uit recent onderzoek dat mannen dezelfde emotionele reactie ervaren als vrouwen als ze een lachende of huilende baby te zien krijgen: hun hartslag, bloeddruk en temperatuur verandert op dezelfde manier als die van vrouwen.
Mannen vinden vaderschap een van de belangrijkste rollen in hun leven, en volgens Amerikaans onderzoek zouden mannen zelfs blijer zijn met een onverwachte zwangerschap dan vrouwen.
Langer besef?
Het is mogelijk dat hun biologische klok zich anders manifesteert dan bij vrouwen, gradueler, trager. Dat het een tijdje duurt voor ze beseffen dat het is wat ze missen in hun leven.
Tot er in hun nabijheid, bij een broer, zus, of goede collega, een kindje wordt geboren waar ze voor smelten, en ze beseffen dat ze het hele pakket willen. Dat ze zelf ook een baby willen wiegen, 's nachts willen opstaan, gaan voetballen in het park of samen koekjes bakken. Kortom, dat ze een baby willen.
De zorgende rol voor mannen
Niet lang daarna volgt het besef dat het lastig is om dat luid en publiekelijk te verkondigen. Verplegers, kinderverzorgers en leraars zijn een minderheid, en hun aantal zakt nog.
Mannen voelen zich niet comfortabel in de zorgrol, en de maatschappij maakt dit alleen maar erger. Mannen die een spelletje spelen met kleine kinderen of hun affectie willen uitdrukken, worden algauw scheef bekeken, net als wie zich actief inzet voor kinderen.
Samen in bad
Ook vaders voelen die invloed in hun privéleven. Ook al wordt het belang van de vaderrol benadrukt en worden mannen aangemoedigd een actieve rol te spelen in het leven van hun kinderen, tegelijk is het not done om vaderschapsverlof te nemen, en zelfs een bad nemen samen met de kinderen is al op het randje.
Weggeduwd
Mannen kunnen hun liefde voor hun eigen kinderen of neefjes of nichtjes minder fysiek uiten dan vrouwen, en voelen zich algauw beknopt. Ze worden letterlijk weggeduwd door de maatschappij, die er dan vervolgens schande over spreekt omdat hij geen betrokken vader is.
Moeders helpen niet echt. Ze nemen alle zorgtaken op zich 'omdat hij toch alles verkeerd doet'. Hij mag nog net de maxicosi dragen, maar het badje, de pamper en de kleertjes, daar moet hij afblijven. De spelletjes zijn te wild, het eten niet gezond genoeg en de bedtijd te rekbaar. Mannen trekken zich algauw terug, om gezaag en geruzie te vermijden.
Dat alles maakt het voor mannen niet gemakkelijk om hun kinderliefde te uiten, en betrokken te geraken in de opvoeding.
Vraag
Anderzijds stellen vrouwen zich bij zo'n opstoot van kinderliefde vaak de vraag of mannen wel echt voorbereid zijn op de uitdaging. Uiteindelijk zijn zij het wel die zwanger worden, bevallen, borstvoeding geven en kunnen mannen nog altijd gemakkelijker 'weg' als ze dat wensen. (edp/hln)Labels: mannen |
VROUW24 Mobiel
